Bo od dawna chciałam napisać książkę o tym co przeżyłam, ale wydanie książki nie jest takie proste. (Może ktoś mógłby mi pomóc?) Czasopismo,opublikowało tylko fragmenty moich wspomnień. Nikt nie wie ,że odbyłam cudowne podróże z Equimeri, że się zaprzyjaźniłam z Marysią,Aną Lucją i że operacje nie były łatwymi przeżyciami.

Szpital w Polanicy w okresie kiedy byłam tam operowana-był dla mnie drugim domem - dobrze się tam czułam, chętnie wracałam pomimo iż wiązało się to z kolejną operacją , bólem i oddaleniem od domu. To był jedyny taki szpital.Wierzyłam iż lekarze opiekujący się mną dobrze mi życzą.
Niestety ten okres się zakończył - co było dla mnie bolesnym wydarzeniem. Oznaczało to- koniec szans na poprawienie wyglądu (nie przeczę -dużo zostało zrobione!), koniec pobytów w odosobnionej oazie gdzie czułam się akceptowana, szczęśliwa ;tu odpoczywałam od świata zewnętrznego który nie akceptował mojego wyglądu.Polubiłam to miejsce. Przez okres ok.10 lat przeszłam 25 zabiegów chirurgicznych. Mało? Dużo? Trudno powiedzieć. Pomimo tego efekt był jaki był ; a w TV nadawali australijski serial gdzie główna bohaterka po pokąsaniu przez krokodyla po operacjach plastycznych była jeszcze piękniejsza... Ludzie w to wierzą! Padały zatem pytania- czemu nie wyjadę poza Polskę.

To były inne czasy, nie było jeszcze Internetu. Zobaczyłam w gazecie notatkę o chirurgu plastycznym , który operuje za darmo tyle ,że na drugiej półkuli ziemskiej w Rio de Janeiro.

Cóż mogłam zrobić? Napisałam. Nie dostałam odpowiedzi ; po roku powtórzyłam. I przyszła odpowiedź ze zgodą! Redakcja czasopisma "Kobieta i Życie" pomogła mi w zebraniu funduszy na opłacenie biletu na samolot, i zorganizowaniu wyjazdu. ( PRZY OKAZJI - JESZCZE RAZ BARDZO DZIĘKUJĘ- WSZYSTKIM !)

Poleciałam - w ciemno, nie znając języka, nie wiedząc co mnie czeka. Byłam przepełniona -NADZIEJĄ. Przeżyłam tam ROK. Przeszłam kilka operacji. Jak się okazało nie wszystko co było zaplanowane było możliwe u mnie do wykonania. Ale teraz już wiem, że próbowano.Wykorzystałam daną mi szansę. Nie żałuję !

Porque eu escrevi esta página
Durante muito tempo eu queria escrever um livro sobre a minha estada no Rio, mas a ediçao do livro nao é tao simples. (Talvez alguém poderia me ajudar?)
Journal, publicado apenas trechos das minhas memórias. Ninguém sabe o que eu fiz uma viagem maravilhosa de Equimeri, que ele fez amizade com Marysia, Ana Lucia, e que as operaçoes nao foram experiencias fáceis.

Hospital em Polanica durante a cirurgia, quando eu estava lá, foi para mim segunda casa - bem lá, me senti feliz voltei, apesar de ter sido associada com uma outra operaçao. Esse foi o único hospital tal. Acredita que os médicos cuidando de mim, querem-me bem.
Infelizmente, este período acabou - o que foi um acontecimento doloroso para mim. Isto significava para oportunidades de ponta para melhorar a aparencia (nao nego, muito tem sido feito!). No fim da estadia num oásis isolado onde eu senti aceita, feliz, descansado lá do mundo exterior que nao aceita a minha aparencia. Eu gostei deste lugar. Por um período de cerca de 10 anos, eu tinha 25 procedimentos cirúrgicos. Pouco? Muito? Difícil dizer.
A série de televisao australiana, onde ministrou o personagem principal após danos causados por um crocodilo após a cirurgia plástica era ainda mais bonita ... Pessoas acreditar! Assim, diminuiu-se sobre as questoes porque eu nao ir fora da Polônia.
Aqueles tempos eram diferentes, nao havia Internet. Eu vi no jornal Observaçao: O cirurgiao plástico que realiza operaçoes reconstrutivas livre no Rio de Janeiro. O que eu poderia fazer? Tenho escrito. Eu nao tenho resposta, depois de eu ter repetido. E a resposta veio com o acordo!
Os editores - "Mulher e Vida" tem me ajudado na recolha de fundos para pagar um bilhete de aviao, arranje ii partida. (Mais uma vez, Obrigado a todos!) Voei - sem saber a língua, nao sabendo o que me aguarda. Considerando que, no coraçao da grande esperança. Sobre viveram há todo o ano. Passou por várias operaçoes. Infelizmente, nem tudo o que foi planejado nao foi possível para mim fazer. Mas agora eu sei que voce tentou. Me dado uma chance que eu usei. Eu nao me arrependo!